Nos meus beizos teño bicos,bicos dispostos a voar lonxe...
moi lonxe.
Onde a miña nena está;
onde os olliños das nenas
son coma a lúa crecente.
E o Sol emprende o camiño
alumiñando as nosas vidas
coma fas tí.
Levará os bicos o vento?
Non...non
o vento está tolo
non atopará o camiño.
Bolboretas de cores os levarán
anduriñas lixeiras os levarán.
Pasarán vales, outeiros, montañas,
rios, mares, pobos.....
A o chegar onde a tí
os pousarán nas tuas meixelas,
nos teus ollos.
Si son moitos
deixa que algúns voen arredor. Fotos:Titania
